De wedstrijd op zaterdag was relatief kort; 65 minuten. Toch was het best slopend omdat er twee hele fijne klimmen inzaten. Na een goede start reden Tom en ik in de eerste ronde samen met drie anderen voorin. Na ongeveer twee ronden waren voorin alleen nog Tom, ik en een Duitse renner overgebleven. De rest van de wedstrijd hebben we met z'n drieën gereden. In de laatste halve ronde versnelde de Duitser. Tom moest een klein gaatje laten, ik kon nog net mee. Aan de finish won de Duitser vervolgens met een fietslengte voorsprong. Ik werd tweede en Tom derde. Tom heeft vervolgens het klassement van de Tune FRM Cup gewonnen en Kim werd tweede in dit klassement.
Na de wedstrijd zijn we van Büchel naar Aachen gereden om daar in een hotel te overnachten.
Zondag stond dan de laatste wedstrijd van het seizoen op het programma, het NK marathon. De 100km lange route heb ik anderhalve week geleden samen met Tom en Axel Bult verkend. Ik wist dus ongeveer wat er zou gaan komen.
De start van de marathon leek (in ieder geval voor mij) gewoon op die van een cross country wedstrijd; volle bak dus. Pas na een aantal kilometers brokkelde alles uitelkaar en begon ik meer m'n eigen tempo te rijden. Tom en ik stonden bij de start op gelijke hoogte en we hadden beide ook een goede start. Vooraf leek het ons mooi om de koers samen te kunnen rijden en dit gebeurde dan ook. De meeste tijd van de koers zaten we beide in een groep met een aantal Belgen. We reden met deze groep een constant tempo. Na een goede twee uur kreeg ik het idee dat ik leeg begon te raken. Op de vele klimmetjes die nog volgden moest ik dan ook echt op de tanden bijten. Op het laatste klimmetje reden een aantal renners me voorbij. In extremis kon ik nog net aanhaken. Even later werd er nog eens goed doorgetrokken waardoor ik overbleef met twee Belgische renners. In de sprint kon ik vervolgens nog een van hen achter me laten. In de Bart Brentjens Challenge daguistlag werd ik 33e en in de NK Marathonuitslag werd ik 17e. Een verrassing was er ook nog; ik was namelijk derde bij de beloften geworden. Tot het moment dat dit omgeroepen werd wist eigenlijk niemand dat. Hierdoor mocht ik in mijn laatste wedstrijd bij de beloften nog eens op het podium staan en dat is een leuke afsluiting van zowel het seizoen als de periode bij de beloften.
Meer foto's staan op de fotopagina.
Vooraf hoopte ik de stijgende lijn van de afgelopen weken door te kunnen trekken. Holten is na Oldenzaal mijn tweede thuisrondje en het parkoers ligt me goed. Toch had ik gisteren na een rondje inrijden geen heel goed gevoel. Het leek alsof de kleinste versnellingen pijn deden. Toen ik eenmaal in de wedstrijd zat bleek dat je gevoel vooraf niet altijd bepalend hoeft te zijn; het ging vanaf het startschot eigenlijk heel goed. Na een heftige start met veel duwen en trekken kon ik goed mijn weg vervolgen. Na een halve ronde kwam ik op ongeveer de twintigste positie door. Na ongeveer een ronde kwamen van achteren Jordy Luisman en Erik Nellen sterk opzetten. Het tempo kwam wat hoger te liggen en gelukkig kon ik goed volgen. Zo nu en dan konden we een plaatsje goedmaken. Met nog zo'n vier ronden te gaan zat ik op een gegeven moment samen met Jordy en Onno Reijnhout. Op tweeeneenhalve ronde voor het eind reed ik plotseling alleen. Een foutje van de renner direct achter mij had hiervoor gezorgd. De hierop volgende halve ronde heb ik goed doorgereden, maar niet tot het gaatje. Toen ik even later zag dat het gat niet kleiner werd ben ik er helemaal voor gegaan. In die laatste twee ronden ging het goed, maar heb ik ook meer afgezien dan in de rest van de wedstrijd. Nu ging ik wel degelijk tot het gaatje en na het laatste klimmetje was ik dan ook blij dat het erop zat. Ik werd uiteindelijk 10e en dat was boven m'n verwachting. Gezien de laatste tijd had ik namelijk ingezet op een plek bij de eerste twintig. Als het dan uiteindelijk top tien wordt is het natuurlijk super.
Zoals uit bovenstaand stukje blijkt was de conditie dik in orde. Ik hoop dit nog even vast te kunnen houden voor de laatste vijf wedstrijden (Grafschaft, CK, Gieten, Tune FRM en NK Marathon) van het seizoen.
Afgelopen zondag heb ik de NRW Cup in het Duitse Wickede gereden. Na Kuinre en (in iets mindere mate) Zoetermeer heb ik ook hier een goede wedstrijd gereden. Na een goede start kwam ik na de eerste ronde zelfs als tweede door. In de tweede ronde moest ik de kop laten gaan. Vanaf dat moment heb ik samen met teamgenoot Tom gereden. Bij ons reed de nummer één van het klassement, Olaf Rochow, en dat was Tom's directe tegenstander voor het eindklassement. Ergens halfweg koers kon Tom wegrijden. Drie ronden voor het einde kwamen we weer bijeen. We reden op de vijfde tot en met zevende plaats. In de twee laatste ronden reed Rochow de zware klim extra hard op. Tom kwam op tien meter, ik zat daar al wat achter. Uiteindelijk ging de vijfde plaats naar Rochow, Tom werd zesde en ik zevende. We finishten op iets meer dan een minuut van de derde plaats. Mijn conditie lijkt goed te zijn; de benen voelden goed en ik kon goed diepgaan. Toch had er misschien nog wat meer ingezeten omdat ik de zware klim in de eerste vijf (van tien) ronden niet goed verteerde. Deze klim was het beslissende punt in elke ronde en dus eigenlijk ook in de wedstrijd.
Al met al was het absoluut een geslaagde race, voor zowel mezelf als voor de rest van het team; Rob werd dertiende en Kim werd knap tweede bij de dames.
Afgelopen zondag heb ik de Beneluxcup wedstrijd in Zoetermeer gereden. De ronde was wat ingekort en daardoor zwaarder geworden. Toch blijft Zoetermeer een mooi en vooral eerlijk rondje. Het gevoel was tijdens de wedstrijd wisselend; sommige klimmetjes kon ik goed verteren terwijl het op andere klimmetjes helemaal niet liep. Hierdoor reed ik wisselvallig. Na een kleine val hinkelde ik ook nog een halve minuut door het gras. Opzich zit het met de conditie best goed denk ik. Nog twee weken bijschaven en dan hoop ik in Holten op een mooie koers!
Even een aantal korte wedstrijdberichtjes: Solingen liet ik schieten ivm tentamens. In Apeldoorn was het niet fijn. Zo nu en dan heb ik last van mijn voeten en in Apeldoorn was het zover. In Oss ging het dan wel weer goed; de benen waren goed en de ronde lag me wel (zoals altijd in Oss). In Haltern Am See ging het dan weer helemaal niet. Ik was bereid om af te zien, maar de benen wilden helemaal niet. Saalhausen de week erop heb ik laten schieten. In Oosterbeek ging het dan weer best goed; toch kon ik niet zeggen dat ik een hele goede vorm te pakken had. In de week voor Malmedy werd ik verkouden en hikte ik tegen een griepje aan. Zaterdags in Malmedy voelde ik me nog te slap om een goede koers te kunnen rijden. Ik ging dus maar niet van start.
Nu is het precies een week voor het NK. Mijn laatste NK bij de beloften. Het zou mooi zijn als het daar weer eens zou lukken. Gewoon het goede gevoel krijgen in de koers. We zullen zien.
Nu is het precies een week voor het NK. Mijn laatste NK bij de beloften. Het zou mooi zijn als het daar weer eens zou lukken. Gewoon het goede gevoel krijgen in de koers. We zullen zien.
Komende zondag rijd ik de eerste wedstrijd om de NRW-Cup in Solingen. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik dit klassement in z'n geheel kan rijden. De Benelux Cup reeks kan ik niet volledig rijden.
De afgelopen weken heb ik vooral goed getraind. Na de Benelux Cup in Oldenzaal heb ik de open klasse wedstrijd in Houffalize gereden. Daarna ben ik een week in Italie gaan trainen om vervolgens nog met de werkgroep in de ardennen te gaan trainen.
Benelux Cup in Oldenzaal
In de week voor de wedstrijd ben ik niet bezig geweest met deze wedstrijd; op de vrijdag ervoor had ik m'n laatste tentamen op school en pas daarna kon ik echt gaan denken aan zondag. Want zondag zou toch wel weer een mooie dag worden; veel toppers aanwezig op het hulsbeek en de hele familie actief in de organisatie. Dat maakt de wedstrijd extra aantrekkelijk.
Vorig jaar ging ik er als een gek van start, met als gevolg dat ik steeds verder naar achteren zakte. Dit jaar wilde ik dát dus in ieder geval niet doen. Het was me achteraf gezien ook niet gelukt; ik was bij de start slecht weg. Op het zand kwam alles in het gedrang en op het eerste afdalinkje ging ik gehinderd door andere renners over de kop. Toen de drukke stroken voorbij waren fietste ik op een positie ergens achterin de veertig. Achteraf gezien vind ik het jammer dat ik de start verprutste; als ik met iets snellere mannen meegegaan was had me dat zeker iets gescheeld in de eindklassering. Gedurende de wedstrijd kon ik een goed tempo vasthouden. Met o.a. Onno Houwer lukte het om wat naar voren te rijden. Uiteindelijk eindigde ik op de 31e plaats, goed voor de 6e plek in het beloftenveld. Ik voelde me goed en de conditie lijkt dan ook in orde te zijn.
Houffalize
De vrijdag na Oldenzaal ben ik samen met de rest van het team naar Houffalize gegaan. We verbleven in een stacaravan in La Roche. Gezellig met z'n allen :)
Vrijdagavond hebben we nog een rondje verkend en de verhalen bleken te kloppen; het is inderdaad een hele mooie ronde. De volgende dag heb ik de open klasse wedstrijd gereden. Bij de start ging het een heel stuk steil omhoog. Langs de kant kon ik veel renners inhalen en bovenop zat ik er redelijk goed bij. Toch wilde het niet echt lukken vandaag. Ik kwam er niet echt goed doorheen. Het gevoel dat je alles kunt geven ontbrak. Tot in de laatste ronde; toen wilde het opeens wel lukken. In de laatste ronde ging alles goed en reed ik m'n snelste ronde. Ook haalde ik nog zeven renners in, eindigend op de 21e plek.
De volgende dag hebben we alle (Nederlandse) renners aangemoedigd tijdens de Wereld Beker wedstrijd. Daarna zijn we doorgereden richting Italie.
Trainingsweek Italie
Na een nachtje in Zuid-Duitsland arriveerden we maandag in Pieve di Tremosine, aan het Gardameer. Van dinsdag tot en met zondag hebben we hier goed kunnen trainen. Van de zes dagen heb ik vijf dagen getraind en op zondag heb ik samen met Tom de marathon van het Bikefestival in Riva, de Gran Fondo Paola Pezzo gereden.
Van een echte 'marathon' was echter geen sprake, we reden namelijk de 52km ronde (1700 hoogte meters). En toch was deze, helemaal aan het eind van onze trainingsweek, best zwaar. Helemaal met de manier waarop we van start gingen; maximaal door de eerste vijf vlakke kilometers (max inhalen!) om vervolgens met verzuurde benen aan de dertien kilometer lange klim te beginnen. We hadden dan ook een aantal kilometers nodig om weer in het goede ritme te komen. Daarna liep het eigenlijk best lekker. Uiteindelijk kwamen Tom en ik rond de veertigste plek over de streep. Zeker een aanrader!
Trainingskamp werkgroep St. Vith
Maandagavond kwam ik thuis van de reis vanuit Italie. De volgende ochtend ben ik nog naar het trainingskamp van de werkgroep gegaan, dat van dinsdag tot en met donderdag in de Ardennen gehouden werd. Uiteindelijk heb ik hier in verhouding niet zo veel getraind (7 uur). Na de week in Italie was ik toe aan wat rustige dagen. Nam niet weg dat het best gezellig was.
Mijn start ging goed. Ik schoof van een 70e startpositie al snel op naar voren. Toen we van de startstrook het rondje opdraaiden zat ik gelukkig voorin. Door deze inhaalrace bij de start moest ik wel direct even wat tempo minderen. In de eerste ronde zaten we met vijf man voorin, waaronder (ploeg)maat Tom. Na een uur koers waren we met z'n drieën overgebleven; Tom, Gert-Jan Knijnenburg en ik. Even later sloot een vierde man aan; Jacco Wagenaar. Op twee ronden voor het eind reed Gert-Jan Knijnenburg weg. Hij sloeg een gat en pakte direct een twintigtal seconden voorsprong. Een ronde later sloeg het noodlot toe; zijn ketting was gebroken. Wat een redelijk zekere zege leek werd op die manier een DNF. Dat is zuur.
Met ons drieën maakten we ons op voor de finale. Op een klimmetje kort voor het eind sloeg Tom een gat. Ik moest even passen en ook Jacco Wagenaar kwam niet langszij. Tom behield z'n kleine voorsprong tot aan de finish en won zo de wedstrijd. In het laatste klimmetje voor de finish kon ik m'n tweede plaats zeker stellen. Al met al dus een leuke wedstrijd.
Na een kleine twee uur (!) wachten mochten we de bloemen in ontvangst nemen (zie de foto). Dat is altijd leuk.
Je eigen website maken!